Είναι γεγονός ότι στην Κύπρο υπάρχει μία υποκινούμενη κρίση ταυτότητας. Κρίση γιατί κάποιοι πιστεύουν πως πραγματικά υπάρχει ένα έθνος που ονομάζεται «κυπριακό». Υποκινούμενη γιατί βλέπουμε διάφορες τάσεις να προωθούνται συστηματικά μέσα από την παιδεία, τις τέχνες, ακόμη και τις επιστήμες.

Ακούσαμε και διαβάσαμε πριν ένα χρόνο για μία ούτω καλούμενη έρευνα σχετικά με το DNA των Κυπρίων. Η έρευνα αυτή χρηματοδοτήθηκε με €15 εκατομμύρια από την ΕΕ, €8 εκατομμύρια από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και €15 εκατομμύρια από την ΚΔ, δηλαδή με το αστρονομικό ποσό των 38 εκατομμυρίω ευρώ.

Ανάμεσα σε άλλα, ο καθηγητής Κωνσταντινος Δέλτας που ηγείται της έρευνας αυτής, είχε είπε τα εξής: «H μελέτη μας ανάμεσα στους Κύπριους άντρες (ανάλυση χρωμοσώματος-Υ), δείχνει ότι δείκτες που σχετίζονται με την ελληνική γραμμή προέλευσης κυμαίνονται μεταξύ του 10% και του 30% στην καλύτερη περίπτωση» Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο κύριος αυτός είχε προβεί σε τέτοιες δηλώσεις. Το είχε κάνει ξανά, για παράδειγμα σε ραδιοφωνική εκπομπή 3 χρόνια νωρίτερα, το 2022 όπου τότε μιλούσε για μέγιστο ποσοστό ελληνικών γονιδίων στο 15%.

Πρέπει να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας που ένα κράτος χρηματοδοτεί έρευνα με την οποία υπονομεύεται η εθνική καταγωγή των πολιτών του. Για ακόμη μια φορά πρωτοπορεί η ΚΔ. Και όμως γνωρίζουμε αρκετά παραδείγματα φίλων και συγγενών μας Κυπρίων που έχουν κάνει το τεστ DNA με αποτελέσματα άνω του 90% σε ελληνικό γονιδίωμα και μάλιστα με σημαντικό ποσοστό από την Σικελία/Κάτω Ιταλία, από την Μεγάλη Ελλάδα δηλαδή.

Aν θεωρήσουμε την μέση τιμή ενός τεστ DNA στα 100 ευρώ (αν μιλούμε για ποσότητα) και τον συνολικό πληθυσμό των Ελλήνων της Κύπρου με βάση την τελευταία απογραφή πληθυσμού του 2021 στις 720.000 κατοίκους, θα κόστιζε λιγότερα στο κράτος να προσφέρει δωρεάν τεστ DNA στο 50% των Έλληνων κάτοικων των ελεύθερων περιοχών, δηλαδή στους 360.000 ώστε να κρίνουμε εκ του αποτελέσματος ποια είναι η αλήθεια γύρω από το θέμα αυτό, αντί να βασιζόμαστε σε ένα δείγμα γονιδίου 1400 ατόμων. Και όμως δεν το έπραξαν για τον λόγο ότι υπάρχει σκοπιμότητα με ψεύτικες και ανυπόστατες θεωρίες περί λεβαντίνικου DNA.

Ένα άλλο τρανταχτό παράδειγμα της οργανωμένης προσπάθειας υπόσκαψης της εθνικής μας ταυτότητας, ήταν η πρόσφατη τελετή έναρξης της κυπριακής προεδρίας της ΕΕ. Θυμάμαι είχα καθίσει μπροστά από την τηλεόραση εκείνη την μέρα, γιατί κατά βάθος γνώριζα τι θα ακολουθούσε. Γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως ο τομέας του Πολιτισμού στην Κύπρο έχει καταληφθεί από συγκεκριμένο κόμμα και από την ιδεολογία, με πολλά εισαγωγικά, του κυπριωτισμού. Εκκωφαντική ήταν η απουσία του ελληνικού στοιχείου σε εκείνη την τόσο σημαντική εκδήλωση, με μοναδική εξαίρεση τον εθνικό μας ύμνο ώστε να λέμε πλέον, ευτυχώς που τουλάχιστον δεν τον κατήργησαν και αυτόν.

Αποφασίσαμε ως ΚΕΑ να στείλουμε επιστολή τόσο στο πρόεδρο της ΚΔ όσο και στην Υφυπουργό πολιτισμού κυρία Βασιλική Κασσιανίδου εκφράζοντας την αγανάκτηση μας για το περιεχόμενο της εκδήλωσης, δηλαδή για την εκκωφαντική απουσία του ελληνικού στοιχείου από τις ιστορικές αναφορές και την σχεδόν αποκλειστική χρήση της κυπριακής διαλέκτου και χωρίς να κρίνουμε το καλλιτεχνικό επίπεδο. Ακόμη και η «δασκάλα του έθνους» η κυρία Ελένη Φωκά παρουσιάστηκε βουβή να δίνει ένα λουλούδι σε ένα παιδί. Πήραμε απάντηση στις 3 Φεβρουαρίου του 2026 από την Υφυπουργό, όπου αρνείται να έχει γίνει κάτι τέτοιο και η οποία αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα: «Κατά τη διάρκεια του καλλιτεχνικού προγράμματος της Τελετής Έναρξης της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2026, το οποίο είχε συγκεκριμένους χρονικούς περιορισμούς, έγινε αναφορά σε όλες ανεξαιρέτως τις ιστορικές περιόδους της Κύπρου».

Στείλαμε απάντηση στα πιο πάνω όπου διευκρινίζεται με απόλυτη σαφήνεια ποιες ιστορικές περιόδους δεν είχαν αναφερθεί – ούτε η μυκηναική, ούτε η ελληνιστική, ούτε η βυζαντινή

Υπενθυμίζεται πως είναι η ίδια Υφυπουργός που το 2025 δήλωσε δημόσια πως «δεν γνώριζε για το περιεχόμενο» του βιβλίου που παρουσίασε σε Διεθνή Έκθεση Αρχιτεκτονικής στην Βενετία την ίδια χρονιά, με αναφορές σε «πολεμική σύγκρουση» αντί για εισβολή και γραμμένο στην κυπριακή διάλεκτο την οποία μετονομάζει σε «Ελληνοκυπριακά» δηλαδεί ανάγει σε γλώσσα. Το βιβλίο αυτό χρηματοδοτήθηκε με 384.000 ευρώ από το ίδιο Υφυπουργείο, με λεφτά των φορολογουμένων δηλαδή, και παρόλο που προκλήθηκε σάλος, οι δημιουργοί του ποτέ δεν επέστρεψαν τα λεφτά…

Βλέπουμε πίσης μία συνεχή προσπάθεια απαξίωσης του Απελευθερωτικού Αγώνα από κάποιους δήθεν ιστορικούς ερευνητές. Είναι αδύνατο να διανοηθεί ο ανθρώπινος νους πως υπάρχουν άνθρωποι στην Κύπρο που πραγματικά πιστεύουν πως ο Αγώνας «άδικα έγινε», πως «οι Άγγλοι θα μας τα έδιναν έτσι και αλλιώς» πως «κάναμε μεγάλο λάθος» και το κορυφαίο, πως «ο αγώνας απέτυχε». Αν είναι δυνατό να απαξιώνεται η θυσία του Αυξεντίου, του Ευαγόρα και όλων των μεγάλων μορφών αυτού του ανεπανάληπτου αγώνα. Η παρουσία σήμερα των αγγλικών βάσεων στην Κύπρο, μάλιστα συνταγματικά κατοχυρωμένη από τους ίδιους τους Βρετανούς, και η υποβοήθηση της τουρκικής εισβολής το 1974, αποδεικνύει ακριβώς πως δεν είχαν ποτέ πρόθεση «να μας τα δώσουν». Η στρατηγική θέση της Κύπρου δεν μπορεί να συγκρίνεται με άλλες περιοχές της τότε Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Έχουμε απαντήσει κατά διαστήματα σε αυτούς, με βίντεο που έχουν πάρει χιλιάδες προβολές, εξηγώντας τους λόγους που ο αγώνας δεν απέτυχε, αλλά προδόθηκε. Όμως αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο…

Αλέξης Μακρίδης

Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης