Μάθαμε από άλλες εποχές και από κάποιους που κρατούσαν τότε τα σκήπτρα, πόσο εύκολο είναι να λέει κανείς κάτι και να εννοεί κάτι άλλο. Συνθήματα που διαρκούν για όση ώρα ηχούν, ενώ στο παρασκήνιο συμβαίνει κάτι τελείως διαφορετικό, συχνά αντιφατικό. Δεν άλλαξαν πολλά σήμερα. Πολλά ακούγονται καθημερινά, όμως τα πάντα εναπόκεινται στον ψυχικό κόσμο εκείνου που συνθηματολογεί, στις προσωπικές του βλέψεις και στις αδυναμίες του, που τελικά τον οδηγούν σε ενέργειες που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τα λεγόμενά του.
Όταν είχε ξεκινήσει ο πόλεμος στο Ιράν από το Ισραήλ, ανακοινώθηκε σχεδόν άμεσα η άφιξη των ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Κύπρο, μεταξύ των οποίων και από την Ελλάδα. Παρά τις χαρές και τα πανηγύρια που έλαβαν χώρα, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν επικρίνουμε γιατί δεν είναι κάθε μέρα που φτάνουν ελληνικές φρεγάτες και F16 στην Κύπρο, εκφράσαμε το ερώτημα, αν οι δυνάμεις αυτές έρχονται στην Κύπρο για εμάς και για να μείνουν, ή αν έρχονται προσωρινά για το Ισραήλ. Mε αυτό το ερώτημα δεν απευθυνόμασταν φυσικά στον Ελλαδίτη στρατιώτη και αξιωματικό και στην αγνότητα των προθέσεών τους, ούτε στον μέσο πολίτη της Ελλάδος και την αδιαμφισβήτητη στήριξή του προς την Κύπρο. Οι αμφιβολίες μας αφορούσαν την παρούσα ελληνική κυβέρνηση. Έστειλε δυνάμεις μετά από δική της απόφαση, ή κατόπιν εντολών από ξένα κέντρα αποφάσεων; Η ύπαρξη τέτοιων αμφιβολιών μπορεί να τεκμηριωθεί από την πρόσφατη επίσκεψη Μητσοτάκη στην Τουρκία, όπου το Κυπριακό δεν ήταν καν στην ατζέντα.
Όμως, ανάλογες αμφιβολίες έχουμε και για τη δική μας κυβέρνηση και τους πολιτικούς. Όταν η Πρόεδρος της Βουλής κ. Αννίτα Δημητρίου ρωτήθηκε σε τηλεοπτική εκπομπή, για το αν θα πρέπει να παραμείνουν οι ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο μετά τον πόλεμο στο Ιράν, απάντησε, χαμογελώντας αμήχανα, επί λέξει, «ε και να θέλουμε εμείς, γενικά, μακάρι να γινόταν, δεν θέλουμε να δίνουμε την εντύπωση ότι είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση και να μείνουν επ’ άπειρον όλα αυτά, οι φρεγάτες
κτλ. Η Κύπρος είναι μια χώρα η οποία είναι πάντοτε μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος». Τι ακριβώς εννοούσε η ΠτΒ; Η ίδια αντιλήφθηκε τι είπε και πως με τα λεγόμενά της δίνει την εντύπωση πως δεν καταλαβαίνει ότι η Κύπρος βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση;
Την ημέρα που κυκλοφόρησε η συνέντευξη αυτή στα ΜΚΔ, δηλαδή την 1η Απριλίου, η ΠτΒ βρισκόταν στα Φυλακισμένα Μνήματα τιμώντας τους ήρωες της θρυλικής ΕΟΚΑ, που θυσιάστηκαν για την πατρίδα και για την ιδέα της Ελλάδας. Σίγουρα άλλα έλεγε εκεί. Σε αυτό το σημείο βλέπουμε
μια σφοδρή αντιφατικότητα από το ίδιο πρόσωπο, σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις, με χρονική διαφορά μόνο μερικών ωρών…
Δεν ήταν τυχαίο το ότι ακούστηκαν συνθήματα κατά της ομοσπονδίας από μαθητικές και φοιτητικές οργανώσεις, κατά την έξοδο της ΠτΒ από τα Μνήματα. Τα συνθήματα αυτά αντέκρουσε, ή τουλάχιστον προσπάθησε, μία γυναίκα που βρισκόταν στο πλήθος, ίσως και βαλτή, η οποία εξύβρισε φωναχτά τους μαθητές και τους φοιτητές με χυδαίο
τρόπο, και στη συνέχεια απομακρύνθηκε, αφού πήρε έντονη απάντηση από τον γράφοντα για την απαράδεκτη συμπεριφορά της προς μια νεολαία η οποία, τουλάχιστον, κρατά τη φλόγα ζωντανή, ιδιαίτερα τέτοιες μέρες, σε αντίθεση με μια άλλη νεολαία η οποία βρίσκεται σε απόλυτο λήθαργο.
Αντί η ηγεσία μας να αρπάξει την ευκαιρία που μας παρουσιάστηκε με αυτόν τον ανώφελο πόλεμο που ξεκίνησε το Ισραήλ, και να προτάξει την παραμονή των ελληνικών φρεγατών και των F16, μασούν τα λόγια τους υποδηλώνοντας αβεβαιότητα. Ακόμη και ο Υπουργός Άμυνας, όταν ρωτήθηκε για το θέμα της παραμονής των ελληνικών δυνάμεων, σε εκπομπή στο κρατικό κανάλι, απάντησε πως θα πρέπει να μείνουν όλες οι δυνάμεις (και των άλλων ευρωπαϊκών χωρών) μέχρι να τελειώσει ο
πόλεμος και μετά θα συζητηθεί σε διμερές επίπεδο με την Ελλάδα, «αν υπάρχει ανάγκη (!) παραμονής των πλοίων και των αεροσκαφών».
Φαίνεται πως οι πόλεμοι του Ισραήλ έχουν μεγαλύτερη σημασία από την κατεχόμενη πατρίδα μας. Φαίνεται επίσης πως οι κυβερνώντες δεν έχουν αντιληφθεί, ή κάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται, ότι είμαστε υπό κατοχή, κάτι που μαρτυρείται από την ύπαρξη της Γραμμής Κατάπαυσης του Πυρός, την οποία αρκετοί αποκαλούν ακόμη και «σύνορα» ή «σημεία διελεύσεως».
Η παραμονή των ελληνικών δυνάμεων στη μαρτυρική Κύπρο δεν μπορεί να συσχετίζεται μόνο με τον πόλεμο του Ισραήλ. Βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση, με τον εχθρό να προβαίνει σε καθημερινές παραβιάσεις στην ΑΟΖ και στη νεκρή ζώνη. Υπάρχει αδήριτη ανάγκη αναβίωσης του Δόγματος Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, της άμεσης οριοθέτησης της ελληνικής με την κυπριακή ΑΟΖ, και της μόνιμης παραμονής δυνάμεων ελληνικής αεροπορίας και ναυτικού στις βάσεις στην Πάφο και το Μαρί.
Μία πολύ θετική εξέλιξη είναι ότι ακούγονται δημόσια οι λέξεις
«συγχώνευση» και «σύζευξη» Ελλάδας και Κύπρου. «Αυτή η σύζευξη είναι αμυντική, οικονομική και πολιτισμική», ανέφερε γνωστός αναλυτής σε εκδήλωση για την 1η Απριλίου. Έχει επίσης εκφραστεί από νεοσύστατο (μη πολιτικό) κίνημα ολοκληρωμένη πρόταση συγχώνευσης Ελλάδας και Κύπρου, η οποία θα πρέπει να προωθηθεί προς τις δύο κυβερνήσεις. Έχω προσωπικά συμπεριλάβει ως βασικό άξονα της υποψηφιότητάς μου τη θέση αυτή της σύζευξης σε πρόσφατη ανακοίνωση.
Ας σταματήσουν λοιπόν οι υφιστάμενοι πολιτικοί να πωλούν
πατριωτισμό επιλεκτικά και ενόψει εκλογών, και ας αναλάβουν τις ευθύνες που απορρέουν από αυτά που λένε. Μπορούν να ξεκινήσουν με την αποκήρυξη της ομοσπονδίας, όπως προστάζει η λαϊκή βούληση του δημοψηφίσματος του 2004. Οφείλουν να επικεντρωθούν μόνο στην Απελευθέρωση των κατεχόμενων εδαφών μας, ακολουθώντας το παράδειγμα του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο οποίος γύρισε όλα τα κοινοβούλια της Ευρώπης μιλώντας για τη διάσταση του προβλήματος της χώρας του, είτε συμφωνούμε είτε όχι με αυτή. Εμάς μας ενδιαφέρει η ουσία, πως αν μπορεί ένας ηγέτης να απαιτεί τα αυτονόητα για τη χώρα
του, τότε μπορούν και άλλοι.
Αλέξης Μακρίδης
Ανεξάρτητος Υποψήφιος Βουλευτής Λευκωσίας
Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης
Recent Comments